04 Şubat 2012 Fatih buluşmamız

Bilenler bilir Fatih ve Yakacık yuvalarımız bizim ilk göz ağrımız, yola çıkış noktamızdır.
Kapandıktan sonra Fatih yuva toplum merkezi oldu. Ve sağolsunlar bize müsait oldukça yien yuvamızı açtılar.Bizler de yola çıktığımız günden bugüne gönüllü, çocuk kim varsa toplanmaya çalışıyoruz.
Uzunca bir zamandır dilimiz de, aklımız da lakin il dışı ziyaretlerin yogunluğu ile gerçekleştiremedik. Buluşamadıkça daha bir büyüdü hasret. Sonunda 4 Şubat Cumartesi günü saatlerimizi kurduk. Saat 14:00 ve sonrası görüşecektik.

Gönüllü arkadaşlarımız mutfaktaydı her zamanki gibi. Kısır, patates salatası, kandile özel hamur, kek, patlamış mısır ve ayran. Elbette Mehmet abinin demlediği tavşan kanı çay. Önce sahanın tozunu aldı bir kurup. Kıran kırana bir maç. Diğerleri salonda bir oyunun etrafında kimi anlatıyor, kimi çiziyor kiminde kum saati ))
Halkalı Erkek Yetiştirmeden, Okmeydanı Erkek Yetiştirmeden, Sakarya’dan, Kırklareli’den, Kartal’dan, Zeytinburnun’dan kalkıp gelmişti çocuklarımız. Boyları çoktan bizi geçmiş.Hepsinde kısacık sitem ama ama özlem ağır basıyor. Her köşede bir gönüllü abla yada abi ile koyu sohpete dalıyorlar.

Adettir her defasında bir çember yaparız biz. Elele güçlenir, büyürük. Sonra oyunlar oynarız. Kahkalar oyuna eşlik eden müzik gibidir. Bu defa görüşemesekte her birinin dünyasındaki öyle değişiklikler, öyle sancılar , iyiler, kötüler yaşandı ki istedik ki dinleyelim birbirimizi. Belki sihirli değneğimiz yok ama dinlemek, paylaşmak da iyi gelir insana.

Dedik ki dünya gözü ile vakit geç olmadan ne söylemek istiyorsak birbirimize söyleyelim. Koyduk ortaya sandalyemizi. Kim oturdu ise sandalyemize geçmişten bu güne anılara gömüldük. Duygularımızı sıcacık ekmeği bölüşür gibi böldük her birimizin avuçlarına.Kimi gözler sağanak oldu, kiminin ucunda asılı kaldı damlalar.

Bir dahakine bu kadar ara vermemek üzere, bir dahakine daha da çok arkadaşımızın katılımı ile hem de ilk askere uğurladığımız oğlumuz Emin gelir gelmez buluşmak üzere ayrıldık. Ayrı yollara giderken bedenler, kalplerin ritmi aynıydı o gece.